Visit us on Facebook icon-twitter.png icon-linkedin.png icon-google.png icon-vimeo.png icon-youtube.png icon-flickr.png     O Nas     Skontaktuj się z nami:     

„I Poznacie Prawdę i Prawda was Wyswobodzi”. Ew. Jana 8:32

Czy Chrześcijanie Powinni Przestrzegać Paschę?

Pascha_2013_3.jpg

 Poniedziałek, 25 marca 2013

 

W ostatnich czasach widzimy coraz więcej Chrześcijan zainteresowanych przestrzeganiem święta Paschy. Aby dać właściwą odpowiedź musimy lepiej przyjrzeć się wszystkim aspektom tego święta.

 

Pascha jest świętem upamiętniającym wyprowadzenie Izraelitów z egipskiej niewoli.  W treści Starego Testamentu znajdujemy szczegółowe detale odnoszące się początków tego święta. Przyjrzyjmy się im bliżej.

 

Święto to ma powiązanie z ostatnią, dziesiątą plagą jaka spadła na Egipt. Wszystkie plagi reprezentowały sąd nad bogami Egiptu i były zesłane w celu przymuszenia Faraona aby wypuścił naród Izraelski z niewoli. Ostatnią plagą była śmierć wszystkich pierworodnych, ludzi i zwierząt. Ostatnia_Plaga_3.jpgFaraon reprezentował boga i jego syn miał być przyszłym bogiem po śmierci swego ojca.  Jednak plaga ta, ani też inne, nie spadły na Izraelitów zamieszkujących Egipt. Przed zesłaniem tej plagi Bóg przekazał Izraelitom przez Mojżesza szczegółowy nakaz postępowania w celu uchronienia ich samych przed plagą. Pascha_2013_1.jpgNakazem tym było złożenie ofiary z baranka i użycie jego krwi do pomazania odrzwi (futryny) wejścia do mieszkania tak, że posłany przez Boga anioł śmierci miał nakaz ominąć każdy dom na którego odrzwiach zobaczył krew. Przy okazji słowo Pascha oznacza pominięcie, przejście obok i także znaczy „ofiara”. Wydarzenie to było tak ważne, że Bóg nakazał aby miesiąc, w którym to nastąpiło, był pierwszym miesiącem roku (Ks. Wyjścia 12:2).Pascha_2013_4.jpg Miesiąc ten nazywa się Abib lub Nisan i oznacza zielone kłącze kukurydzy, a więc był związany z budzącym się życiem na wiosnę. Tak samo reprezentował on nową rzeczywistość uciskanym Izraelitom, uwolnienie z niewolniczej pracy i poprowadzenie do Ziemi Obiecanej, jak również przymierze z Bogiem, które my powszechnie nazywamy Starym Testamentem ale prawidłowo powinno nazywać się raczej Przymierzem lub kontraktem. Przymierze to było porównywalne do kontraktu małżeńskiego, który obowiązywał tak długo, dopóki jedna ze stron nie zmarła. Polegał on na nałożeniu specyficznych przepisów mających moc aż do przyjścia Mesjasza.

 

New_moon1.jpgMiesiąc ten zaczynał się od nowiu księżyca i we wspóczesnym kalendarzu przypada na Marzec lub początek Kwietnia. Według przepisu, Bóg nakazał aby 10 dnia tego miesiąca wybrać nieskazitelnego baranka lub koziołka, oddzielić go od reszty stada i „pomiędzy wieczorami„ 14-go dnia zabić go nie łamiąc mu żadnej kości. (Ks. Wyjścia 12:6)Baranek_ofiarny.jpg Według starożytnych Żydowskich zwyczajów wieczór zaczynał się zaraz po 12-ej w południe i posiadał drugi wieczór, który zaczynał się o zmierzchu.  Mięso baranka miało być podane do spożycia po uprzednim upieczeniu na ogniu i nie mogło być gotowane w wodzie ani spożywane surowe, i cały baranek miał być w pośpiechu spożyty tej samej nocy bez pozostawienia czegokolwiek do rana; cokolwiek pozostało musiało być spalone w ogniu. Uczestnicy posiłku musieli być ubrani, w butach na swych nogach, przygotowani w każdej chwili do wyjścia, ale nie mogli wyjść z domu aż do rana. (Ks. Wyjścia 12:8-11)

 

Passover_bread.jpgWraz ze spożywanym barankiem należało wcześniej przygotować bez zakwaski lub fermentu kruchy chleb i gorzkie zioła, Gorzkie_ziola.jpgi usunąć z domu wszelką zakwaskę i ferment; taki chleb i niezakwaszone ciasto miało być zabrane w drogę i spożywane przez siedem dni; taki sam czas stanowiło święto niezakwaszonego chleba zaczynające się od  święta Paschy. Spożywanie baranka nie było dozwolone nikomu, kto nie był obrzezany i nie był częścią Izraela; obcy mogli przyłączyć się po uprzednim obrzezaniu. „Ponieważ tej nocy Ja przejdę przez ziemię Egiptu i uśmiercę wszystkich pierworodnych w ziemi Egiptu, zarówno człowieka i zwierzę; i przeciwko wszystkim bogom Egiptu wykonam sąd: Ja jestem Pan. I krew, na domach, gdzie się znajdujesz, będzie dla ciebie znakiem; Ja pominę ciebie, i plaga, kiedy uderzę ziemię Egiptu nie spadnie na ciebie aby cię zniszczyć. I ten dzień będzie dla ciebie pamiętnikiem; i będziesz przestrzegał go jako ucztę dla Pana przez wszystkie twoje pokolenia; będziesz przestrzegał go jako rozporządzenie na zawsze. Przez siedem dni będziesz jadł niezakwaszony chleb; nawet pierwszego dnia usuniesz kwas ze swych domów: ponieważ ktokolwiek je zakwaszony chleb od pierwszego dnia aż po siódmy dzień, ta dusza będzie odcięta od Izraela.” (Ks. Wyjścia 12:12-15)

 

Święto to zostało dramatycznie zmienione w momencie, gdy została wybudowana świątynia w Jerozolimie. Już więcej, z rozkazu Boga, naród nie mógł składać tej ofiary u siebie w domu, ale każdy musiał udawać się do Jerozolimy, do świątyni Pana, aby tą ofiarę złożyć. Bóg nawet złożył obietnicę, że tak sprawi, że w ten czas, żaden wróg nie zaatakuje ich domostw pod ich nieobecność. Oczywiście po zniszczeniu świątyni w 70 A.D. Zniszczenie_Jerozolimy.jpg

Łupy ze świątyni w Jerozolimie

Żydzi zaprzestali składać tych ofiar z powodu zakazu ich składania w każdym innym miejscu. Zastąpili to posiłkiem, który nazywa się Seder i oznacza „nakaz”.Seder.jpg Uczta ta składa się z czytania z tak zwanego Haggadah, który przekazuje opis wydarzeń z wyjścia z Egiptu, jak również z podawania różnych pokarmów, symbolicznie reprezentujących to całe wydarzenie i  częściowo powiązanych z pogaństwem, tak jak podawane jajko, które jest symbolem płodności lub żałoby.

 

Ewidentnie, jako Chrześcijanie, i szczególnie pochodzący od pogan, nie jesteśmy zobowiązani ani nie możemy przestrzegać tego święta w taki sposób jaki był nakazany Żydom. Na to jest kilka powodów.

 

Po pierwsze Chrześcijanie pochodzenia pogańskiego nie mają historii wyprowadzenia z niewoli egipskiej.

 

Po drugie, Apostoł Piotr w czasie debaty na temat ważności przestrzegania przepisów  Przymierza danych Żydom przez Mojżesza, uzasadnił, że poganie w domu Korneliusza nie byli obrzezani a jednak otrzymali dar Ducha Świętego. (Dz. Ap. 10: 44-48; 11:1-18) Piotr_w_domu_Korneliusza.jpg

Piotr w domu Korneliusza

Również w czasie późniejszego spotkania Apostołów poganie otrzymali pewne rozporządzenia do przestrzegania, ale wśród nich nie było niczego co odnosiło się do świąt. (Dz. Ap. 15:19-20)Przepis Starego Przymierza nie pozwalał uczestniczyć w święcie Paschy nikomu kto był nieobrzezany. Będąc pochodzenia z pogan nie jesteśmy obrzezani na ciele ani nie możemy obrzezywać się, gdyż jest to znak podporządkowania Staremu Przymierzu.(List do Gal. 5:2-6; 4:9-11)

 

Po trzecie, Prawodawca, a równocześnie strona, która zawarła Pierwsze Przymierze, to jest Jezus, poniósł zastępczą śmierć w nasze miejsce wypełniając warunek wymogu Przymierza jakim była kara śmierci za grzechy. Tak samo jak w wypadku śmierci jednego z małżonków, śmierć jednej z osób stron kontraktu daje prawo do uwalnienia dla drugiej strony od wiążących warunków kontraktu i pozwala na ponowne zawarcie kontraktu z nową osobą. Innym słowy, każdy kto chce ciągle być związany ze Starym Przymierzem, nie może być zbawionym. (List do Gal. 5:4) Zaslona_w_swiatyni_rozdarta.jpg

Zasłona rozdzielająca od Boga rozdarta

 

 Po czwarte, Jezus zmartwychwstał i przez to mógł zaoferować Nowe Przymierze. Warunkiem nowego kontraktu jest kilka wymagań: zaakceptowania konsekwencji Starego Przymierza, czyli uznanie, że Przymierze było sprawiedliwe i że jest niemożliwe wypełnić warunków jego wymagań i w konsekwencji czego zasługujemy na śmierć; również to, że Jezus, jakoUkrzyzowanie.jpg zastępcza ofiara, zadośćuczynił tym wymaganiom i poniósł śmierć zamiast nas; i ostatecznie, przyjęcia wiarą Jezusa do swego serca, zgadzając się tak jakby umrzeć dla tego świata i w zamian jemu poświęcić swoje życie.

 

Co więc możemy przestrzegać?  Jako Chrześcijanie powinniśmy przestrzegać Paschę wieczerzy Jezusa jaką upamiętnił on w spożywaniu chleba i wina i to, co najważniejsze, a więc Zmartwychwstanie_2.jpgJEGO ZMARTWYCHWSTANIE. Niemniej jednak symbolika zawarta w starym święcie

 

Trzeciego dnia Jezus Zmartwychwstał

 

Paschy jest bardzo istotna ponieważ odnosi się do ostatecznej ofiary Paschalnej jaką jest Jezus Chrystus i łączy nas z Nowym Przymierzem. Ten wątek Paschy przebiega przez cały Stary Testament, poczynając od raju, gdzie Bóg daje sugestię złożenia pierwszej ofiary by wziąć skórę zwierzęcia i odziać nią prarodziców aby osłonić ich nagość.Adam_i_Ewa_przykryci_przez_Boga.jpg Później przyjęta ofiara Abla i odrzucona ofiara Kaina sugerują, że Bóg wymaga kary za grzech jaką jest śmierć, ale akceptuje zastępczą ofiarę. Po potopie ten sam wątek jest ujawniony w ofierze jedynego syna, który urodził się na  stare lata Abrahama w wyniku obietnicy. W ostatnim momencie Bóg zatrzymał rękę ojca i dał zastępczą ofiarę, jaką był baranek. Na tej samej górze, (górze Moraia), gdzie to wydarzenie miało miejsce, na zewnątrz Jerozolimy, Bóg złożył na ofiarę swego syna Jezusa. I oczywiście wyprowadzenie narodu Izraelskiego z Egiptu powiązał Bóg z systemem ofiarnym głównie w czasie Paschy aby głęboko wryć w umysł ludzi, że karą za grzech jest śmierć, ale darem łaski Bożej jest życie wieczne i nikt nie może uzyskać życia wiecznego jako zapłatę za dobre uczynki. (List do Rzymian 6:23) Tym darem łaski jest ofiarny Baranek, którym jest Jezus. Ta zastępcza ofiara mogła być tylko złożona przez Boga. Tylko Bóg mógł włożyć na siebie śmierć i odnieść nad nią zwycięstwo nie tylko dla siebie, ale dla wszystkich, którzy mu wierzą.

 

Jezus i Apostołowie jak również pierwsi Chrześcijanie przestrzegali Paschy. Praktycznie wszyscy byli Izraelitami i Jezus nie przyszedł po to aby obalić Staro Testamentowe Przymierze ale aby je wypełnić i otworzyć legalne drzwi do zawarcia Nowego Przymierza. Dlatego też krew baranów i kozłów nie mogła naprawdę zmazać win ludzi. (Hebr. 10:4, Ks. Izaj. 1:11-18) Bóg wielokrotnie ukazywał, że może to być uczynione tylko przez ostateczną ofiarę, jaką on sam będzie. Już zaraz w raju, po odkryciu grzechu pierwszych ludzi, wypowiedział, że nasienie kobiety zmiażdży głowę węża (szatana) a on, wąż, zmiażdży jego stopę.Nasienie_kobiety_zmiazdzy_weza.jpg Obietnica ta przewija się przez całą historię Izraela, ale na to trzeba by poświęcić dużo więcej miejsca i czasu.

 

W kontekście tych wydarzeń rodzą się pytania na które powinniśmy sobie odpowiedzieć. Jedno z głównych pytań to czy ostatnia wieczerza Jezusa z uczniami była wieczerzą Paschy? Pascha_2013_3.jpgW synoptycznych Ewangeliach (chronologicznie podobnych), czyli pierwszych trzech, znajdujemy opisy, że ostatnia wieczerza Jezusa z uczniami była Paschą. Ale gdy przyjrzymy się bliżej chronologicznym szczegółom, dojdziemy do wniosku, że ostatnia wieczerza nie mogła wypaść na czas Paschy. Inaczej mówiąc, Jezus nie mógł być jednocześnie uczestnikiem wieczerzy paschalnej i być w tym samym czasie ofiarą paschalną; przynajmniej nie w chronologiczny sposób. I arcykapłani dbali o to aby nie zabić Jezusa w święta ale wcześniej. (Ew.Mat. 26:5) Kiedy było to wcześniej? Czternasty dzień naprawdę zaczął się o zachodzie słońca wcześniejszego dnia (wg. naturalnego podziału, tak jak jest to dzisiaj); dokładnie wtedy, gdy Jezus spędził czas na ostatnim posiłku z uczniami i potem udał się na górę oliwną do ogrodu Getsemane, i gdzie później został aresztowany. Na drugi dzień, (który ciągle był tym samym 14-ym dniem),  Jezus został postawiony przed Piłata,Jezus_przed_Pilatem.jpg dokładnie w tym czasie, kiedy kapłan oglądał ofiarę, czy nie ma żadnej skazy, i tak samo Piłat oświadczył, że nie znajduje w nim żadnej winy.

 

 

 

 

 

 

Sloneczny_zegar_1.jpg

 

Słoneczny zegar

 

A więc wieczerza paschalna Jezusa musiała w rzeczywistości nastąpić przed ucztą Paschy ale tego samego dnia. Ewangelista Mateusz zapisał, że dzień, w którym Jezus wysłał uczniów aby przygotowali

Uczniowie_szukaja_miejsca_na_wieczerze.jpg

Uczniowie szukają miejsca na wieczerzę

 

posiłek paschalny był pierwszym dniem niezakwaszonego chleba. (Ew. Mt. 26:17, Ew. Łuk. 22:7-13) Ale Pascha zaczynała się o zachodzie słońca. Możliwym jest to, że Mateusz czy inni Ewangeliści pisząc swe przekazy, pisali je, dla czytelników, którzy praktykowali naturalny podział dnia, tak jak jest to dzisiaj. Ewidentnie, po wybudowaniu świątyni, wszystkie praktyki przestrzegania tego święta się zmieniły.  W rzeczywistości również wygląda, że w praktyce, przygotowanie do święta niezakwaszonego chleba musiało sięzaczynać w dniach wyprzedzających Paschę, przynajmniej od 10-go dnia, gdy baranek został wybrany i odsunięty od stada. Wysiłek usuwania wszystkiego kwasu z domu mógł zaczynać się dużo wcześniej niż samo święto, nie tak jak to miało miejsce wcześniej, i szczególnie kiedy należało odbyć podróż na święto do Jerozolimy. Apostoł Jan zapisał, że czas, kiedy Jezus został postawiony przed Piłatem, był przygotowaniem do Paschy, a więc sprawdzeniem ofiary czy nie ma jakiejś skazy. (Ew. Jana 19:14) Przygotowanie do Paschy składało się z oczyszczenia domów, z przyprowadzenia do Jerozolimy swojej ofiary, ze sprawdzenia ofiary przed kapłanem, zabicia jej i w końcu z przygotowania do upieczenia jej na wieczorny posiłek i przebiegało aż do wieczora 14-go dnia.  Poza tym ilość ludzi i ofiar musiała obciążać kapłanów wykonujących pracę i przygotowania mogły być poczynione dużo wcześniej. A więc przygotowanie do złożenia ofiary paschalnej, o którym wspomina apostoł Jan, musiało odbyć się 14-go dnia około 6 godziny (tzn. 12 w południe). Należy również dodać, że w tym czasie nikt zegarków nie posiadał, a czas mierzono głównie cieniem przechodzącego słońca. Niektórzy zarzucają, że w opisie ewangelisty Marka znajdujemy 3 godzinę zamiast 6 u Jana czy Mateusza. Jednak i na to są proste wyjaśnienia.

 

Dlaczego 6-ta godzina u Jana czy Mateusza w rzeczywistości jest 12-ą godziną w południe? Sloneczny_zegar_2.jpgW czasach Chrystusa dzień i noc była podzielona na cztery części: pierwsza część dnia zaczynała się o świcie, około godziny 6-ej rano i kończyła się o 9-ej rano, druga część zaczynała się o 9-ej i kończyła o 12-ej w południe, i tak samo trzecia część od 12-ej do 3-ej po południu, i czwarta od 3-ej do 6-ej po południu. Kiedy ewangelista Marek zapisał 3 godzinę to w rzeczywistości musiał mieć na uwadze 3 godzinę, która była ostatnią godziną jednego z podziałów,  lub 3-ią godziną od czasu postawienia Jezusa przed Piłatem  (drugi podział licząc od 12-ej w południe do 3-ej po południu), co po prostu mogło oznaczać 3-ią godzinę po południu. I kiedy bliżej przyjrzymy się zobaczymy, że czas podawany przez Marka i Jana nie mówił o tych samych wydarzeniach. Apostoł Jan mówił o czasie, kiedy Jezus został postawiony przed Piłata (godzina 6-ta czyli 12-ta w południe), a Ewangelista Marek mówił o czasie (godzina 3-ia od 12-ej), kiedy nastąpiło ukrzyżowanie. (Ew. Marka 15:25 por. Z Ew. Jana 19:14) Na potwierdzenie tego również w Ew. Mateusza czytamy, że od 6-ej godziny (12-ej w południe) do 9-ej godziny (3-ej po południu) nastąpiła ciemność nad całą ziemią Izraela. (Ew. Mat. 27:45)

 

 Jak więc Jezus mógł uczestniczyć w wieczerzy Paschalnej przed swoim ukrzyżowaniem? Wytłumaczenie może być całkiem proste: w momencie, gdy Jezus wysłał uczniów na przygotowanie miejsca na Paschę, w rzeczywistości musiał to być 13-ty dzień miesiąca przed wieczorem i był dniem przygotowania do Paschy, i uczniowie zebrali się z Jezusem z zamiarem, że wrócą tam ponownie w następny wieczór na spożywanie baranka. Jednak Jezus postanowił mieć Paschę ze swymi uczniami dzień wcześniej, z tego powodu, że on sam miał być paschalnym barankiem. Ciekawym faktem jest to, że w rzeczywistości nie możemy wyraźnie wiedzieć, czy Jezus tego wieczoru spożywał baranka. W czasie tego wieczornego posiłku Jezus ogłosił początek Nowego Przymierza, które jest oparte na jego ofiarnej krwi.

 

Co z tego wynika?

 

Chrześcijanie mogą przestrzegać dnia Paschy szczególnie dlatego, że paschalnym barankiem jest ich zbawiciel, Jezus. W tym samym momencie nie są niewolniczo związani z żadnym świętem, i za brak przestrzegania ich nie podlegają żadnej karze. Bycie chrześcijaninem znaczy należenie do Boga każdego dnia i każdy dzień jest świętem w którym Chrześcijanin posiada społeczność z Bogiem. Paweł właściwie powiedział: „Dla Żydów stałem się Żydem bym mógł zdobyć Żydów; dla tych, którzy są pod prawem, jak bym sam był pod prawem, abym mógł zdobyć tych, którzy są pod prawem; dla tych którzy są bez prawa, tak jakbym sam był bez prawa, (będąc nie bez prawa przed Bogiem, ale pod prawem do Chrystusa), abym mógł zdobyć tych, którzy są bez prawa.” (I List do Kor. 9:20-21) Innymi słowy, każda okazja jest dobra aby służyć Bogu i każdy dzień należy do Boga. Zadaniem święta Paschy jest wskazanie na Nowe Przymierze w Jezusie.

 

Cdn.

 

Jan Wolny

Jak_byc_zbawionym.jpg

 

Powered by liveSite Get your free site!